ناترازی گاز طبیعی در کشور منجر به کاهش ۷۵ درصدی میزان گاز تخصیص یافته به صنایع، به ویژه در فصلهای سرد شده است. با توجه به این که ناترازی گاز رو به افزایش است، استفاده از تکنولوژیهای جایگزین گاز طبیعی در فرآیند احیاء مستقیم آهن برای تولید آهن اسفنجی و توسعه صنایع فولاد کشور ضرورت دارد. در حالی که حدود ۲۵ درصد آهن اسفنجی دنیا از روشهای بر پایه احیا با زغالسنگ و ۷۵ درصد نیز از روشهای بر پایه احیا با گاز تولید میشود، در کشورمان، آهن اسفنجی عمدتاً با عامل احیاء گاز طبیعی تولید میشود.
یکی از روشهای اصلی احیاء آهن بر پایه زغالسنگ با تکنولوژی SL/RN است که در این روش زغال-سنگ حرارتی و سنگ آهن هماتیت و یا گندله و عوامل گوگرد زدا در کورههای دوار ترکیب شده و آهن اسفنجی تولید میشود. از مزایای این روش آن است که مواد اولیه مورد نیاز در داخل کشور وجود دارد و قابل سرمایهگذاری در کوچک مقیاس است. از محدودیتهای آن مصرف بالای زغالسنگ با توجه به ضعف صنعت زغالسنگ در ایران میباشد. با توجه به دسترسی به ۱۳۰۰میلیون تُن منابع زغالسنگ در کشور، به روش SL/RN می توان تا ۱۴۰۰ میلیون تُن آهن اسفنجی را تولید نمود. برای توسعه این روش پیشنهاد میشود:
- واگذاری معادن هماتیت به واحدهای تولیدکننده آهن اسفنجی به روش SL/RN با الزام عرضه محصول در بورس کالا
- شناسایی واحدهای توانمند تولید فولاد به روش کوره القایی (با توجه به تناسب بیشتر مشخصات آهن اسفنجی خروجی این روش با کوره القایی) و انجام حمایتهای لازم مانند تخفیف خوراک (هماتیت و زغالسنگ)
اندیشکده پیشرفت صنعتی ایران، سیاستنامههای متعددی را در حوزه صنایع معدنی برای وزارت صنعت، معدن و تجارت تدوین کرده است که با مراجعه به صفحه «سیاستنامهها» (+) میتوانید آنها را مطالعه و به طور رایگان دانلود کنید. برخی از سیاستنامههای پیشران در حوزه صنعت فولاد کشور عبارت هستند از:
