صنعت معدن ایران یکی از برجستهترین استادان و پیشکسوتان خود را از دست داد. زندهیاد دکتر عباس پرورش، یکی از معماران صنعت معدن نوین ایران، صبح روز ۲۴ مهر ماه ۱۴۰۴ در سن ۸۵ سالگی چشم از جهان فروبست. پیکر ایشان در قطعه نامآوران بهشت زهرا (س) به خاک سپرده شد.
دکتر پرورش متولد سال ۱۳۱۹ در اصفهان بودند. پس از طی تحصیلات مقدماتی، ایشان موفق به اخذ مدارک کارشناسی ارشد و دکتری مهندسی معدن از دانشگاه لئوبن اتریش در سالهای ۱۳۴۴ و ۱۳۴۷ شدند. پس از اخذ مدرک دکتری، به عنوان کارشناس معدن در بخش عمران سازمان ملل متحد در شمال آفریقا مشغول به خدمت شدند.
دکتر پرورش نه تنها نمادی از دانش و پشتکار در عرصه معدنکاری بود، بلکه نقش تاریخی و ماندگاری در توسعه و ارتباط بینالمللی این رشته ایفا کرد. ایشان سالها به عنوان سخنران کلیدی کنگره جهانی معدن از سوی دبیرخانه این کنگره و مهمان ویژه ایران در کنگره آسیایی معدن حضور داشتند که گواهی بر دوراندیشی و تلاش برای معرفی دانش معدن ایران در سطح جهان است. تلاشهای ایشان برای میزبانی کنگره جهانی معدن ۲۰۰۵ نیز از دیگر فعالیتهای ماندگار در عرصه بینالمللی بود.
یکی از مهمترین فصول زندگی حرفهای دکتر پرورش، سهم بسزای ایشان در اکتشاف و توسعه کانسار عظیم گلگهر است. ایشان در سال ۱۳۵۲، مسئولیت اکتشاف این کانسار بزرگ را بر عهده گرفتند و در همکاری با کارشناسان سوئدی، نخستین حفاریهای اکتشافی را در آن منطقه کلید زدند؛ تلاشی که زیربنای توسعه صنعتی کشور در حوزه معدن را استوار ساخت.
ایشان از نخستین کارشناسان وزارت صنایع و معادن و همچنین شرکت ملی فولاد ایران بودند و در سال ۱۳۶۲ به عنوان معاونت نظارت و بهرهبرداری در وزارت معادن و فلزات منصوب شدند.
از بزرگترین خدمات علمی ایشان، تدوین و نگارش کتاب «معدننامه» است که بر اساس نوشتههای میرزا محمد صالح تبریزی، معدنچیباشی محمدشاه قاجار، تهیه شده و منبعی ارزشمند به شمار میآید.
در طول ۴۵ سال خدمت، گزارشهای متعددی از معادن کشور توسط ایشان تهیه شد که تأثیر چشمگیری در توسعه زیرساختی کشور داشت.
زندهیاد دکتر پرورش با وجود مسئولیتهای سنگین اجرایی، همواره نسبت به آموزش و تربیت نسل جوان متعهد بودند. ایشان سالها در دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب در مقطع کارشناسی ارشد به تدریس پرداختند و دانشجویان ارزنده و کارآمدی را برای خدمت به میهن تربیت کردند.
درگذشت دکتر پرورش، ضایعهای بزرگ برای جامعه مهندسی و صنعتی کشور است. نقش تاریخی ایشان در معدن و صنعت کشور و خدمات بیشمارشان، چراغ راه نسلهای آینده در این صنعت خواهد ماند.
